Archief: Informatie t.a.v. diverse borstprothesen Omdat er nogsteeds behoefte is aan informatie m.b.t. de verschillende implantaat typen, volgt hier een opsomming op grond van mijn persoonlijke ervaring: a. De zoutwater prothese wordt niet zoveel meer gebruikt. Het heeft een omhulling van siliconen elastomeer die geruwd of gladwandig is. Het heeft meestal een vulnipple, waar physiologische zoutoplossing in wordt gespoten, zodat de prothese zich kan uitvouwen. Door de consistentie van water voelt het minder aan als “een borst”, dan een gelprothese. Het is veilig, bij ruptuur, dat doorgaans binnen de 7 jaren optreedt, komt zoutwater vrij, dat wordt uitgeplast. Bij een ruptuur is direct duidelijk dat de prothese niet in orde is, omdat het snel leeg loopt. Bij een borstreconstructie in 2 stappen, is het plaatsen van een tissue-expander de eerste stap. Deze expander is in feite een zoutwater prothese. Soms wordt een prothese gebruikt die deels gevuld is met siliconen gel en deels in een daaromheen liggende kamer gevuld is met physiologisch zout (de z.g.n. dubbel lumen prothese). b. De siliconen gel prothese heeft ook een siliconen elastomeer als omhulling. Deze kan gladwandig zijn of geruwd. Vanwege de gel consistentie, voelt de prothese aan als “een borst”. Voor de productie van dit type prothese, wordt als grondstof PDMS gebruikt, dat is siliconen olie. Door het productieproces wordt de olie verdicht tot een gel en verder verdicht tot het elastomeer. De prothese kan zacht zijn en rond, of meer een druppelvorm hebben (anatomisch). Het verschil zit ‘m hierin, dat de ronde meer olie bevat in vergelijking tot de druppelvormige prothese. Sommige vrouwen krijgen vroeger of later een ziektebeeld, dat mijns inziens niet vergeleken moet worden met andere auto-immuun aandoeningen, het is een ziektebeeld dat op zichzelf staat. Het vermoeden bestaat dat er dan een overgevoeligheid optreedt m.b.t. de PDMS. De klachten zijn divers en zijn meestal extreme vermoeidheid, pijnlijke gewrichten en spieren, verharde pijnlijke borsten, slaapstoornissen, geheugenstoornissen, zich niet gezond voelen, jeuk, darmklachten en loopstoornissen. Het bestaan van deze aandoening wordt in twijfel getrokken. De klachten verbeteren doorgaans, wanneer de prothesen worden verwijderd in combinatie met verwijderen van het kapsel. Bij het ontstaan van een ruptuur, zal patiente niets merken. Het wisselen van dit type prothese vindt doorgaans onder narcose plaats. Onderstaand treft u een reeks van foto’s van een patiente met een zichtbare kapselcontractie van de rechter borst. Bij operatie bleek de ronde siliconen prothese in deze borst geruptureerd te zijn en is dit waarschijnlijk de reden van de sterke kapselcontractie. De prothesen werden vervangen door monobloc hydrogel implantaten en het verdikte kapsel, dat u in een pincet ziet, werd eveneens verwijderd. Het eindresultaat ziet u 5 maanden later. Bij een andere patiente met niet geruptureerde prothesen ziet u de beelden van het verdikte kapsel. (De afbeeldingen kunnen worden vergroot, door erop te klikken). Dit wordt verwijderd via een kleine wond van 3 tot 4 cm aan de onderkant van de borst. Dat maakt het er voor de operateur niet makkelijker op, maar heeft als voordeel dat de patient een klein litteken overhoudt. Daarbij een anatomisch plaatje om te laten zien dat de klier zich op de borstspier bevindt en dat er dicht langs de rand van het borstbeen taltijke bloedvaatjes aanwezig zijn. Bij het plaatsen of weghalen van prothesen zullen deze vaten soms doorgenomen moeten worden en het wordt er niet eenvoudiger op, wanneer de ribben iets omhoog komen en de bloedvaten zich daarachter bevinden. Vergt ook meer technische vaardigheid van de operateur. Tenslotte nog het beeld van een geruptureerde anatomisch gevormde siliconen prothese. Op de prothese is ter plaatse van de ruptuur de uittredende gel te zien. c. Tenslotte de monobloc hydrogel prothese, die ook een siliconen elastomeer omhulling heeft. Het is bijna een zoutwaterprothese, omdat het voor 97% met physiologische zoutoplossing is gevuld, maar door toevoeging van 3% cellulose, wordt het tot een gel prothese en verschaft het ook het “borst” gevoel. De inhoud is dus biologisch afbreekbaar. Geeft, wanneer primair toegepast, nooit kapselcontractie. Soms zie je wel kapselcontractie na vervanging van siliconen prothesen. Wanneer de monobloc hydrogel prothese u gedemonstreerd wordt tijdens een consult, moet het blauw van kleur zijn en gewoon zacht aanvoelen, zoals een siliconen gel prothese. Het dient in alcohol te worden bewaard. Gebeurt dit niet, dan gaat het uitdrogen. Net als bij zoutwater prothesen kan er zichtbare ribbeling te zien zijn van de prothese. Dit is vaak, niet altijd, te verhelpen door de prothese gedeeltelijk onder de borstspier te plaatsen. Voor wat betreft een ruptuur, gedraagt het zich als een zoutwaterprothese. Rupturen kunnen zich spontaan voordoen binnen 10 jaren, soms al na 2 jaren. Door plots ontstane asymmetrie, waarschuwt de prothese dat het niet meer in orde is. Vervanging kan probleemloos onder plaatselijke verdoving en binnen 15 minuten. Onderstaand treft u de beelden van een patiente met zo’n ruptuur van de monobloc hydrogel prothese in de rechter borst. Aan het eind van de ingreep, waarbij de geruptureerde prothese werd vervangen door een nieuw exemplaar, zit patiente op en is de zwelling gecorrigeerd door het laten weglopen van helder vocht dat rondom de geruptureerde prothese aanwezig is. Dit vocht, dat alleen bij een ruptuur zich ophoopt en niet bij een intakte prothese, wordt uit de omgeving aangetrokken en wordt waarschijnlijk ook door cellen in het kapsel aangemaakt. De prothese is zelf niet leeg. In 3 tot 6 weken na deze prothesewisseling krimpt de huid, die tijdelijk verder is uitgerekt terug naar de vorige omvang. Voor vrouwen die niet meer tegen siliconen borstprothesen kunnen en die toch niet zonder prothesen door het leven wensen te gaan, is deze prothese een enorme uitkomst. De klachten verbeteren of verdwijnen naar hun zeggen en het aesthetisch resultaat kan fraai zijn. NB. Alle fotomateriaal is uit eigen werk Schimmelgroei in de Monobloc Hydrogel borstprothese. Recent werd ik geconfronteerd met een opmerking van een patient dat er schimmelgroei zou optreden bij de Monobloc Hydrogel borstprothese. Ik werk sedert 1999 als een van de weinige met dit type implataat en heb dit nog nooit gezien. Ik zou een dergelijk implantaat wel eens in handen willen krijgen. Ik vermoed dat een geruptureerd exemplaar nadat het was verwijderd op "een plankje" is blijven liggen en dat daarin schimmelgroei is opgetreden. Dat is niet verwonderlijk, want de vulling van de Monobloc Hydrogel is biologisch afbreekbaar. De inhoud van zoutwater en cellulose vormt een goede voedingsbodem voor allerlei micro-organismen die zomaar rondhangen in de lucht. Vergelijk dit met het lang houden van kaas of tomaten in de koelkast. Dat wil nog niet zeggen dat kaas of tomaten verdacht zijn geworden. Het is niet de bedoeling dat je dat laat bederven, binnen of buiten de koelkast. In feite zal elke geruptureerde prothese, wanneer die gewoon blijft liggen er na een tijdje "vreemd"  gaan uitzien. Wanneer ik een geruptureerd implantaat verwijder, gaat het direct terug naar de leverancier die het naar de fabrikant opstuurt voor analyse. Ik heb dus geen reserve geruptureerde prothesen met de bedoeling om deze te laten beschimmelen en hiermee naar buiten te komen om het product in een kwaad daglicht te stellen. Ik heb daar ook geen belang bij, want voor de vrouwen die niet tegen siliconen kunnen, is dit implantaat de grote uitkomst. Ik koester het eerlijk gezegd. Je kan je afvragen wat de intenties zijn geweest van degene die met dit verhaal op de proppen is gekomen. Zelf kijk ik nergens meer van op! Je krijgt de indruk dat zij die niet met dit type implantaat vertrouwd zijn, het beste weten wat de eigenschappen ervan zijn. De enige goede reden voor het werken met de Monobloc Hydrogel is, dat je als operateur erkent dat er patienten bestaan die niet tegen siliconen borstprothesen kunnen. Als je dat niet kunt of wilt erkennen, dan heb je ook geen reden om met dit product te werken en moet je het afkraken. Het is bekend dat het gros van de operateurs de opvatting dat vrouwen er ziek van kunnen worden aanduidt als lariekoek, daarin gesteund door de FDA in de USA. Deze organisatie moest wel instemmen, omdat niet alle vrouwen te maken krijgen met siliconen borstimplaantaat ziekte en omdat het wetenschappelijk gezien nu nog niet  mogelijk is aan te tonen hoe laatstgenoemd  ziektebeeld zich ontwikkelt. Voor dit onderzoek is 400.000 euro nodig en dat is nog niet te vinden. Het probleem is voor de financierende instanties niet groot genoeg en het is een vrouwenprobleem. Al met al niet interessant om daarin te investeren. Wetenschappelijk erover te proberen te publiceren in vaktijdschriften is om dezelfde reden zowat onmogelijk. Het is jammer voor die vrouwen die ermee te maken krijgen, hun enige uitweg is de monobloc hydrogel prothese of niets. Als zijn grotere pech hebben, dan krijgen zij een auto-immuun ziekte, ongeacht of de borstprothesen samen met het kapsel reeds zijn verwijderd. De tijd zal leren hoe dit zich gaat ontwikkelen. Recent werd ik door één van mijn patiënten geattendeerd op de site: www.drmyhill.co.uk/article.cfm?id=86 , die zo ongeveer mijn opvattingen verwoordt. Klik op het overzicht van de voor- en nadelen van de verschillende types borst prothesen. Dr. Kappel verleende haar medewerking aan een informatief artikel over borstprothesen in het februarinummer (2008) van gezondnu Brava Systeem: Het vullen van de borsten met eigen vetweefsel (lipofilling) ter vergroting wordt al jaren met wisselend resultaat toegepast. Met de invoering van het BRAVA-systeem is deze methode verfijnd en is het rendement van de behandeling groter geworden. Er kan meer vetweefsel worden ingespoten, en meer ervan blijft leven. Het principe van deze methode is dat gedurende enkele weken een uitwendige zuigcup wordt gedragen, als BH in een hempje. Deze cup zorgt ervoor dat het weefsel zich gaat "openen" en dat er meer bloedvaten in het gebied ontstaan. Dit is een fantastische voorbereiding op het inspuiten van vetweefsel, dat elders aan het lichaam wordt weggezogen. Deze methode is geschikt voor borstvergroting, maar vooral voor borstreconstructie. Het is ideaal voor sterk misvormde borsten na borstsparende operaties, of bestraling of na verwijdering van borstprothesen. Hier treft u enkele foto's van deze methode om u een idee te geven. Voor extra informatie kunt u ook op de site terecht van de uitvinder van het BRAVA-systeem, Dr. Roger Khouri: www.miamibreastcenter.com